op Platt …

Uns Olwarder Kirch

Op Stelzen steiht de Autobohn
hoch öber unser Dörp.
Dor ünn‘ hebbt unsere Hüüs mol stohn
bevör dat alles störft.

Blooß de Kirchtoorn kiekt noch öber.
De meisten Lüüd kiekt nich mol hin -,
mit’n Auto feuhrt se gau voröber,
hebbt för Olwarder keenen Sinn.

Uns Kirch mohnt doch mit ehr’n Toorn,
hier hebbt mol Menschen levt.
Nu sünd hier blooß noch Busch un Doorn,
wo wi hebbt wohnt un strevt.

De Kirch deit hüüt uns noch verbinn‘
– wohnt wi ok wiet utneen –
wi weet, dor könnt wi uns in finn‘,
dor könnt wi uns mol sehn.

Denn sünd wi in Gedanken
to Huus – ok innerlich –
un könnt den Herrgott danken
för uns Olwarder Kirch.

(gedichtet von Peter Oesmann)

De teihn Gebote op Oolwarder Platt

Dat eerste Gebot
Ik bün dien Gott. Ik heff die rutholt ut den Sklovendeenst.
Ik heff di wat to seggen. Dat gifft nix, wat wichtiger is.

Dat tweete Gebot
Du schast mienen Nom‘ nich in’n Mund nehm‘ as wenn dat gor nix weer!
Dor denk an: Wenn du mi roopen deist, denn heur ik di.

Dat drütte Gebot
Jede Fierdag is een Dag, wo ik bi di to Beseuk kommen will.
Du schast denn nich so doon, as wenn du keen Tied för mi harrst.

Dat veerte Gebot
Dien Vadder blifft dien Vadder un dien Modder dien Modder dien Leven lang.
Se bruukt dien Leevd – dor denk an, dat ok du mal oold warden deist!

Dat föffte Gebot
Du schast nie op anner Minschen rümtrampeln, as wenn dat Schiet weer!
All hebbt se ehr Leven vun mi, un keen jüm dat wegnehmen will, kriggt dat mit mi to doon.

Dat sösste Gebot
Wenn twee Minschen tohoopheurt, schast du dor nich twüschen kommen.

Dat söövente Gebot
Du schast den Minschen blangen di nix wegnehmen, em nich övert Ohr haun un em nich bedreegen.
Sorg lever dorför, dat he all’ns hett, wat he to’n Leven bruuken deit.

Dat achde Gebot
Du schast nich leegen un bedreegen un ok nich över anner Lüüd snacken un sluudern!
Help jüm torecht, anners hool dien Snuut.

Dat neegte Gebot
Wat smittst du dien Oog op dienen Nober sien Huus?
Dien Tohuus is bi mi.

Dat teihnte Gebot
Du schast nich to dienen Nober röver schulen, wat de all’ns hett!
Dor vergittst du bi, wat ik för di doon heff.

(Verfasser unbekannt, korrigiert von Pastor Hans A. Gerdts und Klaus Lippmann)